Стојан Велков Трн решил дел од својот професионален потенцијал и изграден интегритет да го вложи и во општествено корисни активности кој го практикува веќе 8 години за ненасилство на животната средина. Автобиогравскиот филм ја прикажува таа борба.
Генерално проблемот е во оние до кои што треба да стигне тој бунт, тој револт, односно прават ситуација самата слика да биде искривена, затоа што тоа е најдобриот начин како да се избегне целта. Тоа што мене ми создава нелагодност е дека не сме слушнати доволно за што зборуваме. А ние имаме што да кажеме. Луѓето имаат да кажат нешто. Луѓето што размислиле, оформиле некакво мислење на база на факти, на здрав разум, на традиција, на ред. Индивидуалци кои оформуваат своја сопствена креативна мисла која понатаму генерира позитивни промени во општеството.

Кој прв боцна: Стојан или животот? Има ли логичен след во историја на приказната: како Стојан стана Трн? Ако театарот не може да расте, може ли актерот да расне надвор од него? И многу други прашања на кои одговара Стојан Велков Трн во следново интервју:

